---------
Doopsgezind
NL
29-10-11
pagina
10
Occupybeweging
Pieter Post
Rob van Wijk van het
Instituut Clingendael schreef in Trouw van
21 oktober dat de Occupybeweging voor hem niet groot genoeg kan zijn.
The Economist had
opgeroepen tot 'Be Afraid' zolang de politici niet met antwoorden
komen op de wereldwijde economische crisis. Deze zogenaamde
Occupisten zijn wereldwijd verspreid, ook in ons land in een flink
aantal plaatsen. In Amsterdam op het Beursplein. Deze beweging
verdient 100 procent onze solidariteit tegen de graaicultuur. Maar
het is oorverdovend stil in kerkelijk Nederland. Noch de Nederlandse
Raad van Kerken, noch onze Broederschap spelen in op deze
evangelische gebeurtenis. In deze Occupisten zien wij Jezus langs
tollenaar Mattheus lopen en tegen hem zeggen: “Volg mij” (Matt.
9:9013). En hij staat op, dat wil zeggen, hij staat met
Jezus op (hetzelfde werkwoord)
en gebruikt vervolgens een maaltijd met een flink aantal bankiers en
bonusjagers en andere zondaars. Als de Occupisten blijven volharden
in wat hen beweegt, kan het tot effect hebben dat er een omwenteling
plaatsvindt in het denken over en in het omgaan met geld. Zij zouden
dan hebben bereikt dat er meer vanuit barmhartigheid geleefd en
gewerkt wordt, dan vanuit een offercultuur die de rijke rijker maakt
en de arme armer. Want daar gaat het om in het bijbelse opstaan. Dat
er een omwenteling zal plaatsvinden in de patronen van
zelfverrijking, tweedeling en instabiliteit. De Occupisten verdienen
ondersteuning. Bezoek ze in de buurt en steek hun een hart onder de
riem!
---------
Doopsgezind NL
29-10-11
pagina 7
Arm en Rijk
Otto Bleker
De Occupy-beweging is
begonnen in Wall Street en is ook aangekomen in ons land. Mensen
maken zich zorgen over de toenemende kloof tussen arm en rijk en
treden nu naar buiten. Dat is een goede zaak, die ook de aandacht van
onze doopsgezinde geloofsgemeenschap verdient.
Wat is een mens eigenlijk
waard? Wat is een redelijk verschil tussen het laagste en het hoogste
inkomen? Een factor tien lijkt alleszins redelijk. Een factor twintig
voor de topinkomens voor de topposities met topverantwoordelijkheid
misschien nog net; maar die zijn zeer zeldzaam. Die redelijkheid is
al lang zoek. Bankiers en bestuurders van grote ondernemingen zijn
ver over de schreef gegaan. Deze witte boordencriminalitiet overtreft
in omvang verre de economische en morele schade van de gewone
criminaliteit. Deze criminaliteit is echter veel beter georganiseerd
en blijkt in de praktijk niet of nauwelijks aan te pakken. Alleen een
breed gedragen protest, een volksbeweging, heeft enige kans aan deze
excessen een halt toe te roepen, wat heet, het teveel verdiende geld
terug te halen naar de gemeenschap. Die veranderingen kunnen nu nog
worden bereikt door redelijk overleg. Als niet op tijd wordt
ingegrepen dreigt een gewelddadige strijd; een strijd die wij
doopsgezinden, voorstanders van de geweldloze samenleving, niet
willen. De politici zijn, zoals altijd bij echt belangrijke kwesties,
muisstil. Van die kant kan geen ingrijpen worden verwacht. Hun wacht
na de politieke carrière een meer dan goed verdienende baan in het
bedrijfsleven of bij de (semi-)overheid.
Hier kan het christendom
wel een belangrijke bijdrage leveren. Christus verdreef de tollenaars
uit de tempel. Of het echt is gebeurd of niet is niet van belang. Het
beeld is duidelijk: woekerpraktijken (zoals extreem hoge inkomens)
worden afgewezen. Twintig eeuwen christendom zijn niet bij machte
gebleken die treurige praktijken te veranderen. Kees van Duin zegt
daarover dat de statenwereld van het oude Egypte nog immer overeind
staat. Hij meent dat de revolutie van het christendom is ten onder
gegaan door staatsgodsdienst te worden onder keizer Constantijn. En
inderdaad, de geschiedenis van de kerk is een voortdurend hand in
hand optrekken met de macht. De geschiedenis van de kerk is met de
mond belijden, maar in de praktijk anders doen. De kerk heeft zich
niet bekommerd om de mens, maar zich gesteld boven de mens.
De kerk heeft de boodschap
van de bijbel niet verstaan. Van Duin is daar heel helder over: De
centrale boodschap van de Schrift is de exodus (de uitgang) van
Israel uit Egypte. Dat betekent dat de staat, de statenwereld, de
maatschappij van macht en geweld, van verdeel en heers, van arm en
rijk, plaats moet maken voor de vernieuwde mensheid. Die boodschap is
nog steeds actueel. Die boodschap wordt niet verstaan door de kerk,
maar kan door mensen worden gehoord en verstaan. Wij dromen van het
land van vrede en gerechtigheid, het land van melk en honing voor
allen. Die droom is nog steeds actueel en kan waarheid worden, door
ons allen, door het opstaan van mensen in een vreedzaam proces van
verandering. Het is de hoogste tijd.
Posts
